خدايی اين نوع خوشحالی کردن خيلی بد جا افتاده توی مردم ما ... اگه بريم جام جهانی از شادی همه چيو نابود می کنيم و اگه نريم جام جهانی بازم همون کار رو از روی خشم انجام می ديم ... حالی می ده ها  ... در کل نوش جون همتون ...

خب می خوام اين سری جلو خودمو بگيرم و نظر کارشناسانه درباره ی بازی ندم ...

چند وقت پيش توی ايستگاه مترو متوجه يه سخن گهر بار از يه انسان ارتحال گرفته خوندم و از اونجايی که من خيلی نفهمم نفهميدم اصلاً اون جمله يعنی چی ... برای همين اين جمله رو اينجا به نمايش می ذارم که هر کی فهميد به من بگه و منو آگاه کنه ...

طرف گفته بود : « مبدا نجات از خود ملت است .»

اين انسان ارتحال گرفته که به خال لب يک دوست هم گرفتار شده بود يه زمانی  ، من که نمی فهمم در کل چی می گه اگه شما فهميديد به منم بگيد ...

حالا شايد بعضيا خبری از بيماری يی به نام ارتحال نداشته باشن ... برای اطلاع اون سری که نمی دونن ارتحال چيه ... ارتحال بد درديه ننه جان بد درديه .. ارتحال يعنی اينگه ۶۰ تا سرطان داشته باشی اما به همه نشون بدی که خودت از همه سرطانا بدتری .... و ثابت کنی که اگه ۶۰ تا سرطان يه نفر رو نابود کنه يه سرطان می تونه مليون ها  نفر رو نابود کنه ....

بگذريم ..اميدوارم که هيچ کسی به اين مرض يا به نوعی درد بی درمون گرفتار نشه ...

خب می بينم که با اينکه مشکلات بزرگتری توی مملکت هست هنوز هم طرح خانه ی عفاف پا برجاست ... ديروز تيتر روزنامه خوندم که نوشته بود : مخالفين خانه های عفاف .... من می خوام بپرسم که آخه مگه اين طرح اصلاً موافق هم داره ؟ کدوم الاغی اين طرح رو بيرون داده بود ؟ ... واقعاً هدف از اين کار چيه ؟ واقعا چيه ؟آخه توی مملکتی که همه چيش حلال و حروم داره و تقی به توقی می خوره همه چی غير قانونی اعلام می شه بحث سر همچين مساله ای واقعاً نوبره ... آدم واقعاً می سوزه ...واقعاً ها ... از اينکه طرح درآمدزايی شرکت هايی مثل گلدکوئست رو حرام و غير قانونی اعلام  می کنن اونوقت عوض اينکه فکر بيکاری جوونای تحصيل کردشون باشن ... عوض اينکه فکر اعتيادی که گريبانگير همه شده باشن ... عوض اينکه فکر سالم کردن جوونا باشن براشون خانه ی عفاف راه می ندازن ...

که چی ؟ جوون اين مملکت عوض اينکه وقتشو ، پولشو ، فکرشو و انرژيشو روی پول در آوردن  و کار کردن بذاره بايد خرج اينجور جاها کنه  ....

اونوقته که وقتی می شنون که تا جوونادست به کاری می زنن که براشون سود داشته باشه اون کار حروم و غرقانونی و کلاهبرداری شناخته می شه ... طبق گفته ی روزنامه همشهری هر کی عضو يکی از شرکت های نتورک مارکتينگ باشه مجرم شناخته می شه .... خب به چه جرمی ؟ مگه نه اينکه دفتر نمايندگی همشونم توی تهران زدين ...؟ مگه نه اينکه شرکت گلدکوئست که هی می گفتين کلاه بردارن و اين حرفا به شکايات مردم رسيدگی کرد و تا قرون آخر و حتی بيشتر از چيزی که اونا می خواستن داد بهشون ؟ ديگه به چی گير می دین ؟ که اينکه ارز از کشور خارج می کنن ؟ مگه نه اينکه ثابت شده به همتون که ميزان ماکسيموم پولی که توی اين نتورکا خرج می شه نصف پولی که هر ايرانی می تونه از کشور خارج کنه هم نيست ؟ خب حالا که هيچکدومشون ديگه شاکی ندارن ... ديگه مشکل چيه ؟

خب بچه های نت ورکر زيادم نگران نباشيد چون منم مجرمم عين شما پس بياييد بريم معتاد شيم ...

ما معنی مجرم رو نمی دونستيم که حالا هم فهميديم ...

مجرم کسيه که برای آيندش برنامه ريزی داشته باشه ... مجرم کسيه که سرش به يه کاری گرم باشه ... مجرم کسيه که سالم زندگی می کنه ... مجرم کسه که کاری به کار کسی نداره ...  مجرم کسيه که هدف داره ... کسيه که با انگيزه زندگی می کنه ... کسيه که می دونه چی می خواد ... خلاصه پس می شه نتيجه گرفت که مجرم آدم خوبيه ..

ما همه اشتباه می کريم که فکر می کرديم مجرم کسيه که دزدی کنه ... اشتباه نکنيد مجرم اونی نيست که اسلحه با خودش حمل می کنه و ايستگاه مترو رو با تگزاس اشتباه می گيره ... اونی نيست که پول مردمو بالا می کشه .. اونی نيست که حق مردم رو می خوره .. اونی نيست که دخترای ايرانی رو به عربا می فروشه ... اونی نيست که خريد و فروش مواد مخدر راه می ندازه ...

مجرم من و تويی هستيم که بدون اينکه بفهميم جرممون چی بوده از اولين روز زندگيمون توی يه زندان بوديم ...

مجرم ماهايی هستيم که حق انتخاب هم نداريم ...

مايی هستيم که حتی نمی تونيم از سايتای معمولی اينترنت هم استفاده کنيم ..

مايی هستيم که هيچ تفريحی نداريم ... مايی که اگه دسته جمعی بريم کوه به جرم زياد بودن می گيرنمون ...

مجرم مايی هستيم که حق خنديدن نداريم ....

آره مجرم ماييم که بايد بشينيم توی خونه بزنيم تو سرمون تا يه الاغ ديگه بياد آزادمون کنه ... و بعد از اون بازم روز از نو روزی از نو ...

ما محکوم به زندانی بودن هستيم ... توی همين زندانم می ميريم ...

ما هممون مجرميم ... انقدر ناخواسته  جرمای مختلف داريم که پروندمون پره ...

پرونده ی من که انقدر پر هست که ديگه جرم نوشتن اين دری وريا توش جا نشه ...

گاهی پر بودن پرونده ی آدم خيلی خوبه